Perkara 152 Perlembagaan Persekutuan Hubungan Etnik Assignment

 

P   a  g e

4.

SITI KHODIJAH BINTI HILMI890801146032

5.

ONG JUEY C’UANG891215075264PENDAHULUAN

Perlembagaan dari sudut bahasa didefinisikan sebagai dasar pemerintahan negeri

1

Dari sudut istilah pula, ia membawa pengertian satu dokumen yang mengandungisemua susunan peraturan dan undang-undang dasar (tertinggi) yang pentingdalam melicinkan pemerintahan kesaksamaan bagi semua individu. Perlembagaansangat penting terutamanya kepada pemerintahan dan pentadbiran negara sertamemastikan keadilan dan kesaksamaan bagi semua individu. Perlembagaan sangatpenting terutama kepada pemerintah atau pemimpin sesebuah kerajaan ataunegara untuk mendapat satu panduan atau gambaran yang holistik supaya segalaapa yang dirancang dan direncanakan terutamanya dasar-dasar negara dapatdiimplemintasikan dengan baik dan teratur serta tidak bercanggah antara satusama lain sehingga boleh menyebabkan konflik serta menggugat keharmonian dankestabilan negara.Perlembagaan digubal sebagai satu pedoman dan garis panduan kepada corakpemerintahan, sistem politik dan pentadbiran negara. Secara tidak langsung, iaturut memberi jaminan perlindungan kepada rakyat. Perlembagaan memastikansegala urusan yang membabitkan undang-undang tidak membebankan ataumenganiaya rakyat kerana lazimnya perlembagaan tercipta hasil daripadapersetujuan dan pandangan warganegara itu sendiri.Percanggahan tidak akan wujud kerana undang-undang telahpun dipandu.Sekiranya satu undang-undang digubal dan didapati bercanggah denganperlembagaan, maka undang-undang tersebut terbatal setakat yang bercanggah.

1 Kamus Dewan Edisi Keempat. 2002. Dewan Bahasa dan Pustaka, Kuala Lumpur, hlm. 788

Nazri Muslim, and Zaharah Hassan, and Abdul Latif Samian, (2011) Bahasa Melayu dalam perlembagaan persekutuan: kedudukan dan peranannya dalam konteks komunikasi perpaduan. SARI: Jurnal Alam dan Tamadun Melayu, 29 (1). pp. 103-120. ISSN 0127-2721

Preview

PDF
112kB

Official URL: http://www.sarionline.ukm.my/

Abstract

Perkara 4(1) menjelaskan bahawa Perlembagaan Persekutuan adalah undang-undang utama persekutuan dan semua undang-undang yang diluluskan selepas merdeka dan yang berlawanan dengan perlembagaan ini hendaklah terbatal setakat mana yang berlawanan itu. Berpegang atas prinsip ini, kedudukan bahasa Melayu sebagai bahasa kebangsaan perlu diiktiraf dan berperanan dalam memupuk perpaduan kaum dalam kalangan masyarakat Malaysia. Pemimpin terdahulu juga menyedari bahawa perlunya diwujudkan bahasa kebangsaan untuk menjadi bahasa pertuturan umum dan bahasa rasmi negara bagi menyatupadukan rakyat yang terdiri dari pelbagai kaum. Maka, hasil permuafakatan perlembagaan ini, telah diterima bahasa Melayu sebagai bahasa kebangsaan yang disentuh dalam Perkara 152. Dalam konteks masyarakat majmuk, kelihatan sukar untuk setiap etnik berkompromi dalam hal budaya dan agama kerana ia amat sensitif. Maka, hanya bahasa yang boleh dikompromi untuk dikongsi bersama iaitu bahasa Melayu sebagai alat penyatuan etnik di Malaysia. Justeru, artikel ini akan memperincikan lagi dan mengingatkan semula tentang kedudukan bahasa Melayu dalam perlembagaan dengan merujuk kepada peruntukan-peruntukan yang terdapat dalam perlembagaan dan kerelevanannya dalam memupuk perpaduan kebangsaan.

Repository Staff Only: item control page

0 comments

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *