Freunde Essay

Portraiture as we know it began during the Renaissance, because it was only then that human beings became interesting as subjects in themselves. Here, already, things and places are used by the artist as clues to persona and personality, as they still are today. Hans Holbein the Younger’s painting of Nicholas Kratzer (1528) shows the astronomer surrounded by the tools of his trade—his compasses and geometric models tell us who he is, much as the DJ mixer lying on the pavement does in Janet Beckmann’s 1984 portrait of Run DMC. In both, the impression is one of confidence and mastery. But there’s more to human beings than what they do for a job, and the good portraitist knows it. In Albrecht Dürer’s engraving, Melancholia (1514), we see a woman sitting in a room, with all the apparatus of scientific enquiry arrayed about her. But the expression on her face shows anything but confidence; rather, it’s one of disillusionment. All this progress, she seems to be saying, and for what? Here, as in images of outsider heroes like Kanye West or Lana Del Rey today, objects are used as a counterpoint to the subject’s mood, or maybe even implicated in it; an expression of the Christian’s belief in the vanity of material things, but also an anticipation of a more modern problem; our rush to update and improve our world, and our strange inability to feel at home in it once we have.

In the nineteenth century, the Romantic movement saw a more widespread refusal of progress, and portrait painters of this era accordingly showed poets posed in front of mountains and rivers, or emerging from supernatural gloom. Later, with Expressionism, this flight from modernity became even more dramatic; in Oskar Kokoschka’s portraits, chairs and rooms become part of the “external details” of a world that he no longer placed any faith in, and accordingly turn wobbly, or vanish. But contemporary work by Dadaists like Hannah Höch and Raoul Hausmann told a different story; human heads and bodies made of cogs and gadgets; the astronomer fused with his instruments. In the twentieth century, as Karl Marx predicted, subject and object became increasingly confused; accordingly, people’s personalities became fatally mixed up with their furniture. Francis Bacon’s paintings of George Dyer show the man melting and pooling into the beds and couches he’s posed on. Salvador Dali’s painting of Mae West (1935) imagined the actress as a furnished room; anticipating both Allen Jones’s human tables, and Andy Warhol’s factory couch, which was itself a superstar, rather than merely a thing for human ones to park their famous asses on. Warhol knew better than anyone the degree to which objects had become parts of our personalities—a fact also confirmed by Peter Blake’s Self-Portrait With Badges (1961), which reveals the painter’s personality via the singers and bands collected, in pin-able enamel form, on his denim jacket.

Freundschaft spielt in unserem Leben eine wesentliche Rolle. Jeder hat Freunde und manchmal ist man sich nicht bewusst, welchen Schatz man besitzt. Ist die Freundschaft in unserem Leben so wichtig? Oder hat sich Voltaire schwer getäuscht, wenn er gesagt hat: „Freundschaft- die Hochzeit der Seele“. Jetzt möchte ich meine Meinung begründen und dieses Problem untersuchen.

Vor allem möchte ich sagen, dass jeder Mensch Gesellschaft braucht. Man lebt wirklich selten ganz allein. In vielen Situationen können wir doch allein nicht handeln. Jeder Mensch braucht oft Hilfe und das ist ganz natürlich. Freunde helfen sich gegenseitig und sie lassen einen nie alleine mit einem Problem. Das ist der größte Vorzug der Freundschaft. Wir können immer  Hilfe erwarten und das gibt uns Sicherheit im Leben. Wenn etwas Schlimmes geschehen ist, kann man sich immer von jemandem beraten lassen.

Man kann sogar um Mitternacht einen Freund anrufen und sich einfach ihm gegenüber beklagen. Wenn wir ein wahres Problem haben, hat unser Freund immer Zeit für uns und hilft uns mit Freude. Freundschaft ist in unserem Leben sehr wichtig. Freunde sollen einander immer die Wahrheit sagen und uneigennützig sein. Man braucht oft...

Przyjaźń w naszym życiu odgrywa istotną rolę. Każdy ma przyjaciela i czasami nie jest świadomy, jaki skarb posiada. Czy przyjaźń w naszym życiu jest tak ważna? Czy też Voltaire mylił się mówiąc, że przyjaźń to zaślubiny dusz. Teraz chciałabym uzasadnić moje zdanie i zbadać ten problem.

Przede wszystkim chciałabym powiedzieć, że każdy człowiek potrzebuje towarzystwa. Rzadko kto żyje całkiem samotny. W wielu sytuacjach nie umiemy poradzić sobie sami. Każdy człowiek potrzebuje czasami pomocy i jest to naturalne. Przyjaciele pomagają sobie nawzajem i nigdy nie pozostawiają się samotnie z problemem. To wielka zaleta przyjaźni.  Możemy zawsze oczekiwać pomocy i daje nam to dużą pewność w życiu.

Kiedy stało się coś złego, można się zawsze kogoś poradzić. Można nawet o północy zadzwonić do przyjaciel i po prostu się wyżalić.  Kiedy mamy poważny problem, przyjaciel ma zawsze dla nas czas i pomaga nam z przyjemnością. Przyjaźń w naszym życiu jest bardzo ważna. Przyjaciele powinni mówić sobie tylko prawdę i powinni być bezinteresowni. Czasami potrzebujemy bezinteresownej pomocy, a przyjaciel nie oczekuje od nas żądnej wdzięczności.  Powinni zostać zawsze obiektywni.  Czasami powinni nas tez uświadomić, że robimy coś źle. Ich zdanie jest dla nas zawsze bardzo istotne. Razem możemy się śmiać lub płakać. Przy przyjacielu nie musimy nikogo udawać i możemy zachowywać się naturalnie.

Przyjacielowi możemy powiedzieć wszystko. Dlatego możemy mu bezgranicznie ufać.  Przyjaciel powinien być godny zaufania i niezawodny. Prawdziwy przyjaciel powinien dodatkowo umieć wybaczać. Możemy razem robić głupoty i żarty. Osobiście mam kilku przyjaciół i jestem bardzo zadowolona. Spędzamy ze sobą dużo czasu, aj a mogę na nich zawsze liczyć. Im też pomagam. Móc pomóc przyjacielowi to zaszczyt. Niestety, nie widujemy się aż tak często, ale zawsze mogę liczyć na rozmowę.  Z nimi nigdy nie czuję się sama i bezradna.

Z drugiej strony przyjaciel to też obowiązek. Powinniśmy dbać o naszą przyjaźń. Nie powinno się nigdy zawodzić przyjaciela, ponieważ można go stracić. To byłaby wielka strata.

Moim zdaniem przyjaźń odgrywa w naszym życiu ważną rolę. Są to dla nas najbliższe osoby, które zawsze mają dla nas czas. Z przyjacielem można się śmiać lub płakać. Nie czujemy się samotni z problemem. Kiedy jest się dobrym człowiekiem, ma się na pewno prawdziwych przyjaciół.

TAGI: essayrozprawkaFreundprzyjacielFreundschaftprzyjaźńKameradschaftkoleżeństwo

Podobne wypracowania

  • Einsamkeit ist ein Makel. Warum gibt es immer mehr alleinstehende Menschen? Schreibe eine Erörterung - Samotność to wada. Dlaczego wciąż jest co raz więcej samotnych osób? Napisz rozprawkę
  • Beschreibung meiner Schule - Opis mojej szkoły
  • Ist die Welt ohne Krieg möglich? - Schildere deine Meinung in Form eines Essays und begründe deine Ansicht - „Czy możliwy jest świat bez wojen?” - Wypowiedz się na ten temat w formie rozprawki, uzasadniając swoje poglądy
  • „Ist die Schönheit nur die äußere Erscheinung?” - Schildere und begründe deine Meinung dazu! - Wypowiedz się na powyższy temat w formie rozprawki, uzasadniając swoje poglądy
  • Wie stellst du deinen geträumten Partner für die Zukunft? - der Biref - jak wyobrażasz sobie swojego idealnego partnera na przyszłość? - list do przyjaciela
  • Schreibe die Aufsatz, die sich von diesen Worten anfängt „An einem grauen Novembertag kam Detektiv Köppke wie immer in sein Büro in der Bachstraße 3...” - Napisz opowiadanie rozpoczynające się powyższym zdaniem
  • Wie verbringe ich gern meine Freizeit - Jak chętnie spędzam mój czas wolny
  • Heiraten oder nicht? Äußere deine Meinung dazu in Form einer Erörterung - Brać ślub czy też nie? Wyraź swoje zdanie w formie rozprawki
  • Kann das Aussehen eine große Rolle in unserem Leben spielen? Stelle deine Meinung in Form eines Essays - Czy wygląd może odgrywać duża rolę w naszym życiu? Wyraź swoje zdanie w formie rozprawki
  • Fremdsprachen lernen - wozu? Warum lernst du Deutsch? - Nauka języków obcych - po co? Dlaczego uczysz się języka niemieckiego?
  • In der Stadt oder auf dem Lande leben? - Nenne die Vor - und Nachteiler. Erörterung - Żyć w mieście czy na wsi? - zalety i wady. Rozprawka
  • Schreibe eine Erzählung, die mit folgenden Sätzen endet: „An diesem Tag hat Theodor verstanden, dass er Tierarzt werden soll” - Napisz opowiadanie kończące się podanym zdaniem
  • „Andere Länder, andere Sitten” - schreibe einen Essay, in dem du über die Richtigkeit dieser These in Zeiten der Globalisation schreibst - Napisz rozprawkę, w której wypowiedz się na temat prawdziwości powyższej tezy
  • Meine Lieblingsspeise - Moja ulubiona potrawa
  • Schreib einen Aufsatz, die mit diesen Worte beenden wird: „... und so wird die Welt in 50 Jahren aussehen.” - Napisz wypracowanie kończące się powyższym cytatem

0 comments

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *